.:رویال آی تی:.

پرسشنامه انطباق پذیری مسیر شغلی (CAAS) ساویکاس و پورفلی ۲۰۱۲- ۲۴ گویه ای

نظریه ساویکاس که براي نخستین بار در سال ۲۰۰۱ مطرح شد و اولین و مهم­ترین نظریه رشد مسیر شغلی در قرن ۲۱ بوده، انعکاسی از نیاز جامعه به ارائه نظریه­اي متناسب با قرن حاضر است (پاتون و مکماهان، ۲۰۰۶). نظریه سازه­گرایی مسیر شغلی ساویکاس با محیط اجتماعی و با هدف یکپارچه­سازي شخص و محیط مفهوم­سازي می­کند و با چشم­اندازي فرهنگی و بافتی روي انطباق و شایستگی اجتماعی نظر دارد (ساویکاس و پورفیلا، ۲۰۱۲). ساویکاس (۲۰۰۵) معتقد است انطباق با زندگی اجتماعی در همه نقش­هاي زندگی اعم از نقش­هاي اصلی و پیرامونی جاري است و ما همانگونه که زندگی­مان را طرحریزي می­کنیم بایستی با انتظاراتی که کار می­کنیم ، بازي می­کنیم و روابطمان را گسترش می­دهیم، سازش پیدا کنیم. این نظریه بر این نکته تاکید دارد که افراد با الگو بخشیدن به تجارب زندگی خود در قالب یک کل منسجم آنرا به داستانی با معنا تبدیل می­کنند و مشاوران مسیر شغلی از طریق گوش دادن به حکایت­هاي مراجعان خود می­توانند شخصیت شغلی، انطباق­پذیري مسیر شغلی و موضوعات زندگی آنها را کشف کنند (لنت و بروان، ۲۰۰۵). در واقع ساویکاس به چگونگی، چرایی و چیستی رشد مسیر شغلی از طریق این سه جزء می­پردازد. انطباق­پذیري مسیر شغلی که از مولفه­هاي محوري در نظریه ساویکاس است، بیشترین تحقیقات را به خود اختصاص داده است و به معناي آن است که مسافر مسیر شغلی، نگرش­ها، صلاحیت­ها و رفتارهایش را دستکاري می­کند تا به طور بهینه خودش را با زمینه­هاي کاري مناسب، هماهنگ سازد (ساویکاس، ۲۰۰۵). انطباق­پذیري، ساختاري روانی اجتماعی دارد که منابعی را براي فرد فراهم می­کند که بتواند با وظایف، تغییرات و شوك­هاي پیش­بینی شده در نقش­هاي مختلف از جمله نقش­هاي شغلی کنار بیاید (ساویکاس، ۱۹۹۷).

مبانی نظری انطباق پذیری مسیر شغلی (پیشینه پژوهشی) فصل دوم پایان نامه

در واقع توانایی­هاي انطباق از طریق تعامل بین دنیاي درونی و بیرونی شخص رشد و توسعه می­یابد و به شدت به نقش­هاي خاص و اتفاقات بافتی یا زمینه­اي مربوط است. به این معنا که فرهنگ و بافت شرایط مرزي، انطباق­پذیري را احاطه کرده است. پس کشورهاي مختلف در میزانی که انطباق­پذیري را رشد و ارتقاء می­دهند و یا تشویق می­کنند، متفاوتند زیرا آنها فرصت­هاي متفاوتی را براي توسعه و بیان منابع روانی اجتماعی و مهارت­هاي تبادلی فراهم می­کنند (ساویکاس و پورفلی، ۲۰۱۲).

مقیاس انطباق­پذیري مسیر شغلی (CAAS)^[1] در سال ۲۰۱۲ با همکاري ۱۳ کشور دنیا به سرپرستی مارك ساویکاس ساخته شد. این پرسشنامه داراي ۲۴ سوال است که چهار بعد انطباق­پذیري مسیر شغلی را که عبارتند از: دغدغه، کنترل، کنجکاوي، و اعتماد اندازه­گیري می­کند (ساویکاس و پورفلی، ۲۰۱۲).

در این پرسشنامه بالاترین نمره­اي که فرد می­تواند اخذ نماید ۱۲۰ و پایین­ترین نمره ۲۰ است. نمره بالا در این پرسشنامه نشانگر انطباق­پذیري بالا و نمره پایین نشان دهنده انطباق­پذیري پایین فرد می­باشد. انطباق­پذیري فرد در هریک از خرده مقیاس­هاي این آزمون نیز با محاسبه نمرات سوالات هر یک از خرده مقیاس­ها بدست می­آید. نمره بالا در هر خرده مقیاس نشانگر انطباق­پذیري وي در آن خرده مقیاس است و برعکس.

[۱] Career Adapt-Ability Scale