مهارت مذاکره برای حل و فصل اختلافات

چکیده

میانجی گری که در قانون استفاده می‌شود یک شکل جایگزین حل اختلاف (ADR)است، یکی از راه‌های حل و فصل اختلافات بین دو یا چند طرف معامله با عوامل به هم پیوسته است. به طورمعمول سوم شخص، میانجی، به طرفین برای رسیدن به یک توافق کمک می‌کند. منازعه کنندگان می‌توانند میانجی گر اختلاف در دامنه‌های متنوعی از جمله: تجارت، دیپلماسی، مسائل کاری، جامعه و مسائل خانوادگی باشند.

به طور گسترده واژه “میانجی گری” به هر موردی که در آن یک سوم شخص کمک می‌کند تا دیگران به توافق برسند، اشاره دارد. میانجی گری به صورت خاص، اغلب دارای یک ساختار، زمانبندی و پویایی است که “مذاکرات عادی” از آن بی بهره‌اند. این فرایند خصوصی و محرمانه است و به صورت قانونی اجرا می‌شوند. مشارکت در آن اغلب به صورت داوطلبانه است. میانجی به عنوان یک سوم شخص بی طرف عمل کند و بیشتر تسهیل گر است تا هدایت کننده. میانجی از تکنیک‌های مختلفی برای بازکردن یا بهبود گفتگو بین منازعه کنندگان بهره می‌برد و هدفش کمک به طرفین برای رسیدن به توافق است. که بیشتر به مهارت و آموزش دیدگی میانجی وابسته است.

فهرست

مزایای میانجیگری

هزینه

کنترل

پذیرش

تاریخچه

کاربردها

آفریقای جنوبی

روابط صنعتی استرالیا

مسائل محل کار

میانجی گری اجتماعی

 میانجی گری همتا

منازعات تجاری

میانجیگران بومی

ارتباط جهانی

طرفین معامله

تدارک (آماده‌سازی)

افشا

مشارکت

تهیه

مذاکره

تصویب و بررسی

میانجی آموزش و تعلیم

استرالیا

فرانسه

اعتبار بخشی استرالیا

انتخاب

مسئولیت

Tapoohi V Lewenberg

ایالات متحده

انواع میانجی ارزیابانه

میانجی تسهیل گرانه

میانجی تغییردهنده

میانجی به همراه داوری

[حل منازعه] آنلاین (برخط)

میانجی گری مغرضانه

جایگزین‌ها

مصالحه

مشاوره

ارزیابی بی طرف اولیه

داوری

دادخواهی

دیپلماسی معین

فلسفه پیشگیری از تعارض

محرمانگی

دلالت‌های حقوقی

اصول

اخلاق

حل اختلاف

منابع

۲۰ صفحه word