سلام دوست عزیز وارد حساب کاربری خود شوید
اصطلاح اختلالات رفتاری، بدون آنكه تعریف شود، تقریبا ۸۵ سال پیش، وارد فرهنگ علم روانشناسی شده است. از آن هنگام معلمان، پزشكان، روانشناسان و افراد دیگری كه با مشكلات هیجانی و رفتاری كودكان در ارتباط هستند از این اصطلاح برای بیان مقصود خویش استفاده كردهاند. اما تعریف واحدی كه مورد پذیرش همگان باشد، ارائه نشده است(سیف نراقی و نادری، ۱۳۷۴). اختلال های رفتاری کودکان، اختلال های شایع و ناتوان کننده ای هستند که برای معلمان، خانواده و خود کودکان مشکلات بسیاری ایجاد می کنند و با بسیاری از معضلات اجتماعی همراه اند(مکتبی و همکاران، ۱۳۹۵).
شیوه های فرزند پروری یک عامل مهم و تعیین کننده و اثرگذار در آسیب شناسی روانی و رشد کودکان است. رابطه والدین و کودکان و نقش آن در شـکلگیری شـخصیت کودکان، یکی از مباحث اساسی در تـربیت کـودک است. رفـتار والدیـن، ابـعاد مختلف دارد و فقط شامل تغییرات یکنواخت نـمیشود. والدیـن ممکن است هم فرزندان خود را دوست بدارند و هم اینکه آنها را طرد کـنند یـا در عین دوست داشتن در انضباط نیز سـختگیری کنند، رفتار کودک نـیز نـتیجه ترکیب عوامل مختلف میباشد (هاشمی و امیری، ۱۳۹۵).
شـیوههای فـرزندپروری یکی از ابعاد فضای خانوادگی است. شیوههای معیوب فرزندپروری فضای خانوادگی را تخریب میکند. والدیـن، مـمکن است گاه آسانگیر و گاه سـختگیر بـاشند و ایـن ناپایداری، معلول عـوامل مـختلفی از جمله وضعیت اقتصادی خـانواده، تـولد کودک جدید، آشفتگیها و نابسامانیهای خانوادگی، تحصیلات والدین و جنسیت کودکان میباشد(سلطانی، ۱۳۹۵).
فـرزندان والدین سختگیر، خصوصیاتی از جمله گوشهگیری، اضـطراب، عـدم اعتماد بـه نـفس و غـیره دارند و والدین آسانگیر فـرزندانی کارآمد و مستقل و متکی به خود بار میآورند.آنچه که بسیار مهم است، توجه به ایـن نـکته است که سختگیری و آسانگیری بیش از انـدازه، هـر دو دارای مـعایبی اسـت و والدیـن بایستی در کلیه شـیوههای تـربیتی خود اعم از اندازه، کنترل و نظارت، مراقبت و محافظت از کودک، اعطای آزادی و سایر شیوهها رعایت اعتدال را بنمایند تا نـتایج مـطلوبتری بـه دست آورند(یوسفی، شهیر، ۱۳۹۵).
مسلماً تربیت کودکان نمیتواند بـه کـاربرد مـجموعه دسـتورالعملها و فـرمولهای آزمـایش شده محدود شود. حتی اگر والدین فنون تربیتی خود را یکسان به کار ببرند، کودکان همگام با بزرگ شدن کاملاً متفاوت خواهند بود. بنابراین والدین باید به شـیوههای مؤثر و اثر بخش توجه داشته باشند و با تجدید نظر مستمر در تجربههای تربیتی خود، شیوههای معیوب فرزندپروری را ترک کنند و به شیوههای مؤثر و کارآمدتر روی آورند. در نهایت کودکان دست پرورده والدین خود هستند. اگـر شـیوههای تربیتی والدین اصلاح شوند، مشکلات رفتاری کودکان نیز اصلاح خواهد شد. دوران پیش دبستانی مناسبترین زمانی است که والدین میتوانند ثبات و هماهنگی را در تربیت فرزندان خود بیاموزند، آن را تجربه کرده و تداوم دهـند تـا موجبات رشد و شکوفایی فرزندان خود را فراهم کنند(مولوی و همکاران، ۱۳۸۴).
با توجه به افزایش روز افزون کودکان بی سرپرست و مشاهده اختلالات رفتاری که بر اثر جدایی از کانون خانواده به وجود می آید، توجه خاص و همه جانبه جامعه به این کودکان احساس می گردد (آجری و شیخی زاده، ۱۳۹۳).
اصطلاح «اختلالات رفتاری[۱]» که نتیجه بارز آشفتگی هیجانی است، معمولاً بیشتر برای کودکانی که دچار تضاد هستند به کار می رود. این اصطلاح بدون آنکه تعریف شود، تقریباً از حدود ۸۵ سال پیش در فرهنگ و ادبیات روان شناسی وارد شده است. از آن هنگام، معلمان، پزشکان، روان شناسان، پرستاران و افراد دیگری که به مشکلات هیجانی و رفتاری کودکان علاقه مند هستند، از این اصطلاح برای بیان مقصود خویش استفاده کرده اند (کشاورز، ۱۳۹۰).
برای تعریف اختلال رفتاری، شیوه دقیق و ساده ای در دست نیست. غالب اوقات، مشکلات رفتاری را نابهنجار تلقی میکنند. اگر ریشه این واژه را ردیابی کنیم، خواهیم دید که پیشوند «ab» به معنی دور، جدا و خارج است در حالی که اصطلاح بهنجار به مفهوم وسط، معتدل و معمولی است. بدین ترتیب، نابهنجار در مرحله اول آنچه را که از اعتدال منحرف شده است، به ذهن می رساند، هرچند که استفاده عادی از این واژه بر این فرض است که جهت انحراف، منفی یا حاکی از بیماری است. از این رو اختلال های رفتاری یا روانی را غالباً رفتارهای مربوط به آسیب روانی نامیده اند (ایزرائیل و ویکس- نلسون،۱۹۷۷، ترجمه لطف آبادی، ۱۳۸۸). بیمارانی که دچار اختلال رفتاری هستند تلاش میکنند تا رفتاری مورد پسند جامعه پیدا کنند. ویژگی اینگونه رفتارها این است كه اولا تاثیر منفی بر فرایند رشد و انطباق مناسب كودك با محیط دارد، ثانیا مزاحمت برای زندگی دیگران و استفاده آنان از شرایط به وجود میآورد(سیف نراقی، ۱۳۹۵: ۱۴-۱۶).
تحقیقاتی که در زمینه اختلالهای رفتاری صورت گرفته است، اغلب این نتیجه را در بـرداشته کـه اختلالهای رفتاری بیشتر حاصل نحوه ارتباط والدین با کودک است تا عوامل ارثی و زیـستی و مـحققان نـتیجه گرفتهاند که بین سوء رفتار والدین و اختلال رفتاری کودک ارتباط وجود دارد و این ارتباط بسیار با اهمیت و نـشان دهنده ایـن مـطلب است که عامل خانواده و خصوصا رفتار والدین در دوران کودکی نقش مهمی در بروز اختلالهای رفتاری در کودکی و بـزرگسالی دارد (ظروفی،۱۳۸۰).
زندگی با کودک دارای اختلال یا ناتوانی، اغلب به صورت عاملی استرس زا برای خانواده درک شده و می تواند همه جوانب خانواده را تحت تأثیر قرار دهد. همانگونه که والدین بر افراد خانواده تاثیر می گذارند، فرزندان نیز با ویژگی های شخصیتی و رشدی و رفتاری خود، تاثیراتی را بر رفتار والدین به جای می گذارند؛ اختلالات رفتاری کودکان، می تواند بر سلامت روانی والدین تاثیر داشته باشد و در بروز مشکلات روانی والدین دخیل باشد، با این حال میزان اثرپذیری والدین از مشکلات رفتاری- هیجانی کودکان خود، به درجات متفاوتیمی تواند باشد و این بسته به شدت و نوع اختلال کودک است(جبارنسب مهربانی، ۱۳۸۹).
ردز و پال[۲] (۱۹۸۶) معتقدند که تعریف اختلالات رفتاری به لحاظ انفجار ایدهها و تعدد نظرات فراوانی که توسط متخصصین رشته های گوناگون علوم انسانی در این مورد مطرح میباشد، روشنی و صراحت خود را از دست داده است. برای مثال، کمیگرایان یا متخصصین آمار و روان شناسان واقع گرا بیشتر به میزان متوسط یا هنجار رفتارها نسبت به سن توجه دارند. بنابراین رفتار نابهنجار را رفتاری هنجاری میدانند که قلت یا شدت یافته است (نریمانی، ۱۳۸۷).
پیت، کودک با اختلال رفتاری را کودکی میداند که رفتارهایش به اندازه ای نامناسب است که شرکت او در کلاس درس باعث از هم گسیختن حواس یا آشفتگی ذهنی سایر همسالان باشد و نیز فشاری بیش از حد به معلم وارد کند (برزگر، ۱۳۹۱). کرک (۱۹۹۸)، رفتاری را انحرافی یا هیجانی تلقی میکند که ضمن نامناسب بودن با سن فرد، شدید، مزمن یا مداوم باشد و گستره آن شامل رفتارهای بیش فعالی و پرخاشگرانه تا رفتارهای گوشه گیرانه است. ویژگی این گونه رفتارها، آنی است که اولاً تأثیر منفی بر فرآیند رشد و انطباق مناسب کودک با محیط دارد؛ ثانیاً مزاحمت برای زندگی دیگران و استفاده آنان از شرایط به وجود میآورد (پین کوارت و شن[۳]، ۲۰۱۱).
انجمن روان پزشکی آمریکا[۴] (۲۰۱۳)، اختلال رفتاری را یک الگوی رفتاری میداند که در آن فرد هنجارهای اجتماعی یا سایر قوانین اساسی را مختل میکند. روان شناسان اجتماعی، اختلالات رفتاری را ناشی از فشارهای اجتماع و کمبود راه های مناسب برای تخلیه این فشارها میدانند. بنابراین آنان اعتقاد دارند که بیماری های روانی وجود ندارند و این جامعه است که مریض می باشد. لذا آنان اختلالات رفتاری را «واکنشی طبیعی نسبت به فشارهای ناشی از مشکلات و مسائل اجتماعی می پندارند. روان شناسان بالینی معتقدند که انسانها «تنها وقتی برای حل مسائل و مشکلات جسمی خویش به پزشک مراجعه می کنند که آستانه ای از مسأله و مشکل را دارا باشند. بنابراین معیار مناسب و تعیین کننده ای برای رفتار نابهنجار یا مشکلات دیگر روانی، میزان آستانه کسالت و ناراحتی است که فرد را وادار به مراجعه به روان شناس کرده است (سیف نراقی و نادری، ۱۳۹۵).
مجمع کودکان استثنایی[۵] نیز اختلالات هیجانی را این گونه تعریف میکند: اختلالات هیجانی ـ رفتاری به شرایطی اشاره دارد که پاسخ هیجانی و رفتاری فرد در مدرسه با هنجارهای فرهنگی، سنی و قومی تفاوت داشته باشد؛ به طوری که بر عملکرد تحصیلی فرد، مراقبت از خود، روابط اجتماعی، سازگاری فردی، رفتار در کلاس و سازگاری در محیط کار نیز تأثیر منفی بگذارد. اختلالات هیجانی ـ رفتاری شامل پاسخ های قابل قبول کودک یا نوجوان به عوامل تنش زای محیطی نمیشوند. این اختلالات، بر اساس داده هایی شناسایی می شوند که از منابع مختلف در مورد کارکرد اختلالات هیجانی ـ رفتاری گردآوری می شوند. این اختلالات باید دست کم در دو موقعیت متفاوت که یکی از آنها مدرسه است، تظاهر نماید. اختلالات هیجانی ـ رفتاری میتواند به طور همزمان با سایر معلولیت ها نیز ظاهر شوند (مجمع کودکان استثنایی، ۱۹۹۱؛ به نقل از قاسمی نژاد، ۱۳۸۹).
وود[۶] معتقد است که در تعریف اختلال رفتاری باید ۴ عامل را در نظر گرفت: ۱) علت یا علل آشفتگی: بدین معنی که پاسخ این سؤال که، چه چیز یا چه کسی سبب آشفتگی شده است روشن گردد. ۲) شرح و گزارش رفتار نامناسب: به عبارت دیگر لازم است، مشکل رفتاری به خوبی و روشنی توصیف گردد. ۳) زمینه و موقعیت: در این مورد بایستی مشخص گردد که در چه زمینه و موقعیتی مشکل رفتاری رخ مینماید. ۴) مشاهده گر: بسیار ضروری است که معلوم گردد چه کسی رفتار را به عنوان اختلال رفتاری مورد شناسایی و توجه قرار داده است (خالقی، ۱۳۹۴).
مقدمه
۱-۲٫ اختلال رفتاری
۲-۱-۲٫ مؤلفه های اختلالات رفتاری
۱) هیجان پذیری
۲-۱-۱٫ تعریف اختلالات رفتاری از دیدگاه های گوناگون
۵) افسردگی
۴) پارانوئیدی
۲) وسواس، ضعف روانی
۳) گوشه گیری
۲-۱-۳٫ انواع اختلال رفتاری
۲-۱-۳-۱٫ اختلال پرخاشگری
۶) پرخاشگری
۷) بیقراری
۸) رفتار ضد اجتماعی
۲-۱-۳-۲٫ اختلال ناسازگاری عاطفی
۲-۱-۳-۱-۱٫ تفاوت خشم و پرخاشگری
۲-۱-۳-۱-۲٫ انواع پرخاشگری
۲-۱-۳-۲-۱٫ علل و انگیزه های ناسازگاری فرزندان
۲-۱-۳-۳٫ اختلال اضطراب
۲-۱-۳-۳-۱٫ دیدگاههای مختلف درباره اضطراب
آجری, مریم و شیخی زاده مهدیه(۱۳۹۳)، مقایسه اختلال رفتاری کودکان بی سرپرست با کودکان تحت حمایت خانواده، نخستین همایش ملی توانمندسازی فردی اجتماعی افراد با نیازهای ویژه، خراسان جنوبی- قاین، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قاینات
آهنگر انزابی احد؛ شریفی درآمدی پرویز؛ فرجزاده رباب(۱۳۹۰)، رابطه سبکهای فرزند پروری والدین با پرخاشگری نوجوانان شهرستان شبستر، فصلنامه علوم شناختی و رفتاری، مقاله۲، دوره۱، شماره۱، صفحه۱-۸٫٫
اعزازی شهلا (۱۳۷۶). جامعه شناسی خانواده با تاکید بر نقش، ساختار و کارکرد خانواده در دوران معاصر. انتشارات روشنگران و مطالعات زنان.
ایزرائیل، آلن؛ نلسون، ویکس (۱۹۷۷). اختلالهای رفتاری کودکان. ترجمه حسین لطف آبادی(۱۳۸۸). تهران: انتشارات به نشر.
بالاخانی زیبا(۱۳۹۰)، بررسی رابطه بین شیوههای فرزندپروری والدین با تاب آوری، منبع کنترل و پرخاشگری فرزندان، پایان نامه کارشناسی ارشد دانشگاه پیام نور تهران مرکز.
باوندیان, علیرضا و وطنخواه فاطمه (۱۳۹۵)، تاثیر تدبیرهای هنرمندانه و معمارانه بر سامانه های درمانگری کودکان ناسازگار، کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و منظر شهری، ترکیه -دانشگاه استانبول، دبیرخانه دائمی همایش، دانشگاه استانبول،
بخشی، حامد، صباغ اسماعیلی، رعنا (۱۳۹۴)، نقش خانواده در تربیت دینی فرزندان، اولین کنگره ملی توانمندسازی جامعه در حوزه مشاوره و خانواده و تعلیم و تربیت اسلامی، تهران.
بشارت محمد علی، عزيزي كوروش, حسيني سيده اسما(۱۳۸۹)، رابطه کمال گرايي والدين با سبک هاي فرزندپروري، پژوهش در نظام هاي آموزشي : بهار ۱۳۸۹ , دوره ۴ , شماره ۸ ; از صفحه ۹ تا صفحه ۲۹ .
برجعلی احمد(۱۳۸۰)، تحول شخصیت در نوجوان، تهران: انتشارات ورای دانش، چاپ اول.
برزگر، احمد رضا (۱۳۹۱). اختلالات روانی – رفتاری کودکان و نوجوانان. تهران: انتشارات نامه پارسی.
بلالی، رقیه.، و آقایوسفی، علیرضا. (۱۳۹۰). اثربخشی برنامه آموزش والدین بر کاهش مشکلات رفتاري کودکان. فصلنامه روانشناسي كاربردي، زمستان ۵ (۴ پیاپی ۲۰): ۷۳-۵۹٫
پرو چاسکا، جمیز او، نورکراس، جان سی. (بیتا)(۱۳۸۳). نظریههای روان درمانی (ترجمه یحیی سید محمدی). تهران: رشد.
حاجتی، علی .(۱۳۹۴). درمان فراشناختی وسواس. تهران: انتشارات شاپرک سرخ.
حجت خواه سیدمحسن؛ رضایی حسن و درکه محسن(۱۳۹۰)، بررسی مقایسه بین سبک فرزندپروری خانواده با سازگاری اجتماعی نوجوانان، دومین همایش ملی روانشناسی – روانشناسی خانواده، مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت،
خادمی مسجد, سیما و گوزلی اردشیر(۱۳۹۴)، بازی نمادی و رشد شخصیتی کودک، کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر، تبریز، مرکز مطالعات راهبردی معماری و شهرسازی،
خالقی، آزاده .(۱۳۹۴). آشنایی با اختلالات رفتاری کودکان. تهران: سازمان انتشارات جهاد دانشگاهی.
خانجانی زینب، هاشمی تورج، الهام فر فریبا(۱۳۹۰)، بررسی رابطه شیوههای فرزندپروری و سبکهای دلبستگی با نشانههای افسردگی نوجوانان، فصلنامه آموزش و ارزیابی، مقاله ۵، دوره ۴، شماره ۱۴، صفحه ۹۱-۱۰۶٫
خباز محمود، سعدي پور اسماعيل، فرخي نورعلي(۱۳۸۹)، آزمون مدل علي رابطه بين سبک هاي فرزندپروري، سبک هاي هويت و تعهد هويت در نوجوانان، روان شناسي تربيتي (روانشناسي و علوم تربيتي)، دوره ۶, شماره۱۶; از صفحه ۱۲۷ تا صفحه ۱۴۵٫
جبارنسب مهربانی، سکینه. (۱۳۸۹). بررسی اثربخشی برنامه گروهی فرزندپروری مثبت بر استرس والدگری مادران کودکان ۶ تا ۱۲ ساله مبتلا به اختلال بیشفعالی/ کمبود توجه. پایاننامه کارشناسی ارشد، رشته روان شناسی و آموزش کوکان استثنایی،دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی ،دانشگاه اصفهان.
جانگسما، آرتور ای؛ پترسون، ال. مارک و مک اینیز، ویلیام پی (۱۳۸۷). راهنمای گامبهگام درمان شکست روانی کودکان (روان درمانی کودک). (سید علی کیمیایی؛ احمد امیدوار، مترجمین) تهران: رشد.
جعفری، بهناز سادات؛ موسوی، رقیه؛ فتحی آشتیانی، علی؛ خوشابی، کتایون(۱۳۸۹). اثربخشی برنامه فرزند پروری مثبت بر سلامت روان مادران کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه. فصلنامه خانواده پژوهی. ۶، ۲۴، ۵۱۰- ۴۹۷٫.
جهانشاهی, عاطفه و مطهری نژاد حسین(۱۳۹۴)، معرفی شیوه های فرزند پروری از دیدگاه مختلف و انتخاب مناسبترین روش، همایش بین المللی روانشناسی و فرهنگ زندگی، استانبول، موسسه سفیران فرهنگی مبین،
حسینی زهرا السادات(۱۳۹۳)، علل پرخاشگری درکودکان، مجله نامه جامعه، شماره ۱۰۹، سال ۱۱، صص ۵۹
دباشی, لیلا و نجفی محمود (۱۳۹۵)، پیش بینی افسردگی، اضطراب و استرس براساس سرشت و منش در دانشجویان، کنفرانس جهانی روانشناسی و علوم تربیتی، حقوق و علوم اجتماعی در آغاز هزاره سوم، شیراز، پژوهش شرکت ایده بازار صنعت سبز،
رحمانی پریسا، محب نعیمه(۱۳۹۰)، بررسی مقایسه شیوه های فرزند پروری و جو عاطفی خانواده کودکان مبتلا به اضطراب فراگیر و کودکان فاقد اضطراب، نشریه علمی پژوهشی آموزش و ارزشیابی، مقاله ۴، دوره ۴، شماره ۱۳، صفحه ۶۷-۷۸٫
رحمانی, پریسا(۱۳۸۹)، بررسی رابطه بین شیوه های فرزند پروری و جو عاطفی خانواده با هراس اجتماعی در کودکان پیش دبستانی، اولین همایش کشوری دانشجویی عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، تهران، دانشگاه علوم پزشکی ایران،
زارعی، اقبال (۱۳۸۸). «بررسی رابطة بین شیوههای فرزندپروری والدین با ارتکاب نوجوانان به رفتارهای پرخطر براساس مقیاس کلونگیر»، مجلة علمیپژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، ویژهنامة همایش رفتارهای پرخطر، دورة ۱۸، ش ۳٫
ساداتیان، سید اصغر .(۱۳۹۲). مهارتهای زندگی (برای کودکان): گوشه گیری، انزوا، تنهایی، انتخاب دوست و همبازی، تهران: انتشارات ما و شما.
سروری, رحیم؛ کبودانی نصرآباد احمد و ناظمی سجاوندی مجید(۱۳۹۴)، بررسی مقایسه بین جو روانی، اجتماعی خانواده و سبک های فرزندپروری در دانش آموزان پسر بیش فعال و عادی، دومین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی، تهران، مرکز مطالعات و تحقیقات اسلامی سروش حکمت مرتضوی، موسسه آموزش عالی مهر اروند ، مرکز راهکارهای دستیابی به توسعه پایدار،
سلیمانی سروستانی, لیلا و بذرگر محمدحسن (۱۳۹۴)، کنترل و پیشگیری از اختلالات رفتاری و پرخاشگری دانش آموزان با استفاده از فعالیت های گروهی، همایش ملی روانشناسی و مدیریت آسیب های اجتماعی، چابهار، دانشگاه آزاد اسلامی واحد چابهار.
سلیمانی فرد, زهره و محمداسماعیل الهه (۱۳۹۴)،اثربخشی بازی درمانی و طنز درمانی درکاهش اضطراب کودکان بی سرپرست، نخستین کنگره بین المللی جامع روانشناسی ایران، تهران، مرکز همایشهای توسعه ایران
سلطانی, زیبا(۱۳۹۵)، اثربخشی درمان شناختی – رفتاری بر مشکلات رفتاری کودکان خانواده های ناسازگار، کنفرانس سراسری پژوهش های نوین در روانشناسی و علوم اجتماعی، تهران، شرکت هم اندیشان نوآور علم،
سیفنراقی، مریم و نادری، عزتالله(۱۳۷۴)؛ اختلالات رفتاری كودكان، تهران، پدر، چاپ سوم، ص ۱۴ تا ۱۶٫
سیفنراقی، مریم؛ و نادری، عزتالله. (۱۳۸۹). روانشناسی وآموزش کودکان استثنایی. انتشارات ارسباران.
سیف نراقی(۱۳۹۵)، اختلالات رفتاری کودکان و نوجوانان و روش های اصلاح و ترمیم آنها (تجدید نظر اول)، تهران، انتشارات ارسباران.
شرودر، کی. اس.، گوردون، بی. ان (۱۳۸۵). سنجش و درمان مشکلات دوران کودکی، مترجم مهرداد فیروزبخت، تهران: دانش.
شفيع پور سيده زهرا, شيخي علي, ميرزايي مهشيد, كاظم نژادليلي احسان(۱۳۹۴)، سبکهاي فرزندپروري و ارتباط آن با مشکلات رفتاري کودکان، پرستاري و مامايي جامع نگر (فصل نامه دانشكده هاي پرستاري و مامايي استان گيلان)، دوره ۲۵ , شماره ۷۶ ; از صفحه ۴۹ تا صفحه ۵۶٫
شكوهي يكتا محسن، پرند اكرم، فقيهي علینقی (۱۳۸۵)، مطالعه تطبيقي سبك هاي فرزندپروري، نشریه تربيت اسلامي، دوره ۲, شماره ۳; از صفحه ۱۱۵ تا صفحه ۱۴۰٫
شولتز، دوآن؛ شولتز، سیدنی آلن .(۱۹۶۵). نظریه های شخصیت. ترجمه یحیی سید محمدی (۱۳۹۴) تهران: نشر ویرایش.
صادق خانی، اسد الله؛ علی اکبری دهکردی، مهناز؛ کاکوجویباری، علی اصغر(۱۳۹۱)، مقایسه شیوه های فرزند پروری مادران دانش آموزان پسر ۷ تا ۹ سال دوره ابتدایی با اختلال لجبازی – نافرمانی و عادی در شهرستان ایلام، «روانشناسی افراد استثنایی» سال دوم، شماره ۶ (از صفحه ۹۵ تا ۱۱۴).
طاییان زیرک, رضا(۱۳۹۴)، بررسی رابطه خلق وخو با پرخاشگری و سازگاری اجتماعی در دختران، دومین همایش علمی پژوهشی علوم تربیتی و روانشناسی آسیب های اجتماعی و فرهنگی ایران، قم، مرکز مطالعات و تحقیقات اسلامی سروش حکمت مرتضوی،
عبدی, طاهره و دوست محمدی مهدیه (۱۳۹۵)،اضطراب دوران کودکی آسیب شناسی ودرمان، اولین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در حوزه علوم تربیتی و روانشناسی و مطالعات اجتماعی ایران، قم، دبیرخانه دائمی کنفرانس، موسسه بین المللی مطالعات و توسعه علم خاورمیانه.
عزیزخانی, عباس(۱۳۹۴)، بررسی سبک های فرزندپروری خانواده درکودکان مبتلابه اختلال نقص توجه-بیش فعالی، دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی و سبک زندگی، مشهد، دانشگاه تربت حیدریه،
عسگری زاده, فاطمه؛ ناصری آصفه؛ کریمی میرآبادی لیلا و کاوه کیوان(۱۳۹۵)، بررسی اضطراب جدایی در کودکان، کنفرانس جهانی روانشناسی و علوم تربیتی، حقوق و علوم اجتماعی در آغاز هزاره سوم، شیراز، پژوهش شرکت ایده بازار صنعت سبز،
غلامی تکالو، سارا و غلام حیدر نیکخو، (۱۳۹۴)، بررسی شیوههای فرزند پروری و نقش آن در انسجام خانواده، کنفرانس ملی آیندهپژوهی، علوم انسانی و توسعه، شیراز، مرکز توسعه آموزشهای نوین ایران (متانا)
فخری, محمد کاظم و محمد چندری بای(۱۳۹۵)، سبک های فرزند پروری و اختلالات رفتاری، چهارمین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی، تهران، موسسه آموزش عالی مهر اروند، مرکز راهکارهای دستیابی به توسعه پایدار.
فرضی گلفزانی، مرجان؛ محمداسماعیل، الهه؛ رئوفیان مقدم، فاطمه و عسگری مقدم، هاجر (۱۳۸۲)، مقایسه شیوههای فرزندپروری مادران کودکان دارای اختلالهای افسردگی، اضطرابی و وسواس فکری و عملی- با مادران کودکان عادی، پژوهش در حیطه کودکان استثنایی، سال سوم، شماره ۳ و ۴، ۲۴۵- ۲۶۴٫
فرخجسته وحیده السادات(۱۳۹۰)، رابطه شیوههای فرزندپروری والدین با میزان اضطراب اجتماعی کودکان، پایان نامه کارشناسی ارشد دانشگاه تربیت مدرس.
قاسمی نژاد، الهام .(۱۳۸۹). بررسی میزان شیوع اختلالات رفتاری در بین تیپهای شخصیتی نوع A و B در بین دانشآموزان دختر و پسر مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر ایلام. پایان نامه کارشناسی ارشد، چاپ نشده، دانشگاه علامه طباطبایی.
قائمی علی(۱۳۸۶)، کودک و خانوادههای نابسامان، چاپ هفتم انتشارات انجمن اولیا و مربیان
قنبری سعید، نادعلی حسین، سیدموسوی پریسا سادات(۱۳۸۸). رابطه سبک های فرزندپروری با نشانه های درونی سازی شده در کودکان. مجله علوم رفتاری. ۳ (۲) :۲۳-۲۴
کریم نیا, فریدون و ایزدمهر افسانه (۱۳۹۳)، رابطه بین طرحواره های ناسازگار باشیوه های فرزند پروری و رضایت زناشویی، اولین کنگره ملی روانشناسی خانواده گامی در ترسیم الگوی مطلوب خانواده، اهواز، انجمن علمی روانشناسی خانواده ایران، دانشگاه شهید چمران اهواز،
کریمی، علی اکبر(۱۳۸۹)؛ بررسی رابطه بین کارکرد خانواده با سبکهای هویت و جهت گیری مذهبی در دانش آموزان دختر و پسر سوم متوسطه شهرستان جلفا، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، پایان نامه کارشناسی ارشد.
کشاورز، آزیتا .(۱۳۹۲). درمان اختلالات رفتاری کودکان. تهران: نشر داد و دانش.
کمیجانی، مهرناز و ماهر فرهاد (۱۳۸۶). «مقایسة شیوههای فرزندپروری والدین نوجوان با اختلالات سلوک نوجوانان عادی»، دانش و پژوهش در روانشناسی، ش ۳۳٫
محمدی چشمه گل, مریم و اتابک رضا(۱۳۹۵)، بررسی رابطه بین پرخاشگری و افسردگی کودکان مقطع پنجم ابتدایی شهرستان ابهر، اولین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در حوزه علوم تربیتی و روانشناسی و مطالعات اجتماعی ایران، قم، دبیرخانه دائمی کنفرانس
مکتبی، غلامحسین؛ نعیماوی مجید؛ رحیمی حمدان و توفانی زاده خلیل (۱۳۹۴)، بررسی رابطه بین شیوههای فرزند پروری و اختلالات رفتاری در کودکان پیشدبستانی شهرستان شادگان، کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی، مازندران، موسسه علمی تحقیقاتی کومه علم آوران دانش،
مقصودی سوده ؛ درویشی سعیده ؛ امیرآبادی مریم (۱۳۹۳)، رابطه ی بین شیوه های فرزندپروری والدین و اختلالات رفتاری در دانش آموزان مقطع دوم و سوم دبیرستان (مورد مطالعه: مدارس کاردانش شهر بیرجند)، مطالعات فرهنگی اجتماعی خراسان، مقاله ۲، دوره ۹، شماره ۲، صفحه ۲۵-۴۴٫
میرزایی کوتنایی, فرشته؛ خانزاده عباسعلی حسین؛ شاکری نیا ایرج و اصغری فرهاد(۱۳۹۴)، تاثیرانسجام خانواده بررفتارهای پرخاشگرانه فرزندان، دومین همایش ملی پرستاری، روانشناسی، ارتقای سلامت و محیط زیست سالم، همدان، دبیرخانه دائمی همایش،
مولوی، حسین، توسلی میترا، کلانتری مهرداد(۱۳۸۴)، رابطه بین شیوه های فرزند پروری و اختلالات رفتاری در کودکان پیش دبستانی شهر اصفهان، دانش و پژوهش در روانشناسی کاربردی- شماره ۲۴ (از صفحه ۵۹ تا ۶۸).
نجفیان دهکردی الهه(۱۳۹۱)، بررسی رابطه شیوه های فرزند پروری با اختلالات رفتاری و آمادگی اعتیاد فرزندان ۹ تا ۱۲ ساله معتادان خودمعرف به مراکز درمانی و فرزندان دارای والدین غیر معتاد در شهر شهرکرد، پایان نامه کارشناسی ارشد دانشگاه پیام نور مرکزی تهران.
نریمانی، محمد .(۱۳۸۷). اختلالات رفتاری کودکان و نوجوانان . تهران: انتشارات نیک آموز.
نصیری بهاره، محمدزاده زینب(۱۳۹۳)، رابطه شیوههای فرزندپروری با پرخاشگری و اضطراب کودکان پیش دبستانی شهر فردیس کرج، مقاله۲، دوره ۹، شماره ۴(پیاپی ۲۷)، صفحه ۲۷-۳۶٫
نوروزی, سهراب و اسدی آلیس (۱۳۹۳)، بررسی رابطه شیوه های فرزند پروری والدین با سازگاری اجتماعی دانش آموزان، اولین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی، تهران، موسسه آموزش عالی مهر اروند، مرکز راهکارهای دستیابی به توسعه پایدار.
هاشمی, آرزو و امیری محسن (۱۳۹۵)، تاثیر آموزش رفتاری والدین بر بهبود رابطه والد-کودک و شیوه های فرزندپروری، اولین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در حوزه علوم تربیتی و روانشناسی و مطالعات اجتماعی ایران، قم، دبیرخانه دائمی کنفرانس.
هاوتون، کيت.(۱۹۶۹). رفتار درماني شناختي. ترجمه حبيبا… قاسمزاده (۱۳۸۵). تهران: انتشارات ارجمند.
هالجین، ریچارد؛ کراس ویتبورن، سوزان.(۲۰۰۶). آسیب شناسی روانی: دیدگاه های بالینی درباره اختلالهای روانی براساس DSM-5. ترجمه یحیی سید محمدی (۱۳۹۴). تهران: نشر روان.
یاوری, مریم؛ صمدی فر زهرا و میدانی محمود.(۱۳۹۴)، اضطراب ،عوامل و علل موثر آن و پیشگیری و درمان اضطراب در کودکان، اولین کنفرانس بین المللی علوم انسانی با رویکرد بومی – اسلامی و با تاکید بر پژوهش های نوین، ساری، بسیج اساتید دانشگاه پیام نور استان مازندران، شرکت علمی پژوهشی و مشاوره ای آینده ساز،
یاوند حسنی، اصغر.(۱۳۹۰). بررسی و مقایسه اثربخشی مشاوره گروهی به روش شناختی- رفتاری و قصهدرمانی در کاهش اختلالات رفتاری دانشآموزان پسر دوره متوسطه منطقه سردرود همدان در سال تحصیلی ۹۰-۸۹. پایان نامه کارشناسی ارشد، چاپ نشده، دانشگاه علامه طباطبایی.
یوسفی, فرزانه و تجربه کار مهشید.(۱۳۹۵)، پرخاشگری و عوامل موثر در بروز آن، اولین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در حوزه علوم تربیتی و روانشناسی و مطالعات اجتماعی ایران، قم، دبیرخانه دائمی کنفرانس،
یوسفی شهیر, نعیمه.(۱۳۹۵)،تاثیر بازی والدین با کودک در کاهش مشکلات رفتاری و همبستگی خانوادگی درمادران دارای کودک ۶تا ۱۱ سال، دومین کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم اجتماعی، دبی، موسسه مدیران ایده پرداز پایتخت ویرا.
American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (5th ed) Washington, DC.
Baumrind. D., (1966).” Effects of authoritative parental control on child behavior“, child development, vol.37, pp.887-907, USA.
Baranoff & Tian. (2007). Young Schema Questionnaire: Review of psychometric and measurement issues. Australian Journal of Psychology.59. 2. 78
Beidel, D.C., & Turner, S.M., (2005). “Childhood Anxiety Disorder: A Guide to Research and Treatment”. New York: Routledge.
Berzonsky, M. D.(2004). Identity style, parental authority, and identity commitment. Journal of Youth and Adolescence, 33(3), 213-220.
Baranoff, John, Oeil, Tian, (2007). Young Schema Questionnaire: Review of Psychometric and Measurement Issues, Australian Journal of Psychology, Vol. 59, No. 2, pp. 78-86.
Cheevers C, Doyle O, McNamara KA(2010). Child externalising and internalising behaviour in the first year of school: The role of parenting in a low SES population.Irlan: UCD Geary Institute Working Paper Series.p.10-39.
Cascell APW. (2001). Parent- Child Interactions and Anxiety Disorder; An Obserational Study, 39(12): 1411-27. Crow, R.R. Noyes, R. And Pouls (1993). A Family Study of Panic Disorder. Archives of General Psychiatry, 40-1065-1.69
Cames – Holt, K. (2012). Child- parent relationship therapy for adoptive families. Fam j, 20 (4):419-426.
Darling, N. & Steinberg, L. (1993). Parenting style as context: An integrative model. Psychological Bulletin, 113 (3), 487-496.
Diaz, Y. (2005). Association between parenting and child behavior problems among Latino mothers and children. Unpublished Master Thesis, University of Maryland, Maryland.Disabilities. The Internet Journal of Mental Health, ۱(۲), ۴۸-۶۱٫
Evans, S.W., Mullett, E. Weist, M.D, & Franz K.(2005). Feasibility of the mind matters school mental health promotion program in American schools. Journal of youth and Adolescence, 34,51-58.
Farmer, C., Butter, E., Mazurek, M.O., Cowan, C., Lainhart, J., Cook,E.H., Beth DeWitt, M.B., & Aman, M. (2015). Aggression in children with autism spectrum disorders and a clinic-referred comparison group. Autism, ۱۹(۳), ۲۸۱-۲۹۱٫
Goodmon, L.B., Middleditch, A.M., Childs, B.,& Pietrasiuk, S.E.(2016). Positive Psychology Course and Its Relationship to Well-Being, Depression, and Stress. Teaching of Psychology, ۴۳(۳), ۲۳۲-۲۳۷٫
Gimpel, G.A., & Holland, M.L., (2002). Emotional and behavioral problems of young children: Effective interventions in the preschool and kindergarten years. NewYork: Guilford press.
Katanin, S. et al. (1997). “Childhood temprement and mother’s child rearing attitude“. European Journal of personality. Vol.11, pp.249-265.
Kessler RC, KellerMB, & Wittchen HU. (2001). “The Epidemiology of Generalized Anxiety Disorders“. Psychiatr Clin North AM, 24(1): 19-39.
Marine,WE, Bell, DJ. (2004). Anxiety – And Depression – Related Thoughts in Children : Development and Evaluation of a Cognition Measure. J Clin Child AdolescPsychol: 33(4): 717 – ۳۰٫
Moore Ps Whaley SE. And SigmanM. (2004). Interaction Between Mothers and Children: Impact of Maternal and Child Anxiety. Journal AbnormPsychol, 193(3): 471-6.
Pintrich, P.R., & De Groot, E.V., (1990). “Motivation and self – regulated learning“. Journal of Educational psychology. vol, 82 p. 33-40.
Pinquart, M., & Shen, Y. (2011). Behavior problems in children and adolescents with chronic physical illness: A meta-analysis. Journal of Pediatric Psychology, 36, 1003–۱۰۱۶٫
Rutter, M., (1990). Psychosocialresilience and protective mechanisms. In J. Rolf, A.S. Masten, D. Cicchetti, K.H. Nuechterlein, & S. Weintraub, Risks and protective factors in the development of psychopathology. Cambridge: Cambridge University Press.
Sausser SH. Waller RJ(2006). A model for music therapy with students with emotional and behavioral disorder. The Art in psychology. 2006; 33(1): 1-15.
Short AL. Barrett. PM. And Dadds, Mr. and Fox TL. (2001). The Influence of Family and Experimental Context on Cognition in Anxious. Journal Abnorm Child Psychol, 29(6): 585-96.
Sui, G.Y., Wang , J.V., Liu , G.G., & Wang, G. (2015). The Effects of Being an Only Child, Family Cohesion, and Family Conflict on Behavioral Problems among Adolescents with Physically Ill Parents. International Journal of Environmental Research and Public Health, 12, 10910-10922.
Volfradt, U., Hampel, S., & Miles J.N., (2003).”Perceived parenting styles, depersonalisation, anxiety and coping behaviour in adolescents,” Personality and Individual Differences, Vol.34(3), pp.521-532, USA, February.
Wood, JJ, (2006). Parental Intusiveness and Children’s Separation Anxiety in Clinical Sample. Child Psychiatry Hum Dev, 37(1):73-87.
Yoshizumi, T. Murase, S. Murakami, T. & Takai, J. (2007). Dissociation as a mediator between perceived parental rearing style and depression in an adult community population using college students. Personality and Individual Differences 43, 353–۳۶۴٫
Yu, X., & Fan, G. (2016). Direct and indirect relationship between locus of control and depression. Journal of Health Psychology, 21(7), 1293-1298.
Yang, H.J., Kuo, Y.J., Wang,L.,& Yang, C.Y.(2014). Culture, parenting, and child behavioral problems: A comparative study of cross-cultural immigrant families and native-born families in Taiwan.Transcultural Psychiatry,51(4) 526–۵۴۴٫
Zhang, Y., & Jin, S. (2014). The impact of social support on postpartum depression: The mediator role of self-efficacy. Journal of Health Psychology, ۲۱(۵),۷۲۰-۷۲۶٫
