.:رویال آی تی:.

مبانی نظری راهبردهای مقابله ای (پیشینه پژوهشی راهبردهای مقابله ای)

فهرست مطالب

راهبردهای مقابلهای

انواع راهبردهای مقابله‌ای

راهبردهای مقابله‌ای سازش یافته و سازش نایافته

عوامل موثر بر انتخاب سبک‌های مقابله

سبک‌های مقابله و نقش آن در بروز بیماری‌ها شناخت

ویژگی‌های شخصیت و راهبردهای مقابله‌ای

شخصیت سرسخت و مقاوم

پیشینه پژوهشی داخل و خارج

منابع فارسی

منابع لاتین

پرسشنامه راهبردهای مقابله ای لازاروس و فولکمن

راهبردهای مقابله­ای

لازاروس و فولکمن (۱۹۸۶) مقابله را چنین تعریف کرده‌اند: «تلاش‌های رفتاری و شناختی که به طور مداوم در حال تغییرند تا از عهده خواسته‌های خاص بیرونی یا درونی شخص که ورای منابع و توان وی ارزیابی می‌شوند بر آیند» بر اساس این تعریف:

1. مقابله فرایندی است که دائماً در حال تغییر است؛
2. مقابله به طور خود کار انجام نمی‌شود، بلکه الگوی آموخته شده‌ای است برای پاسخگویی به موقعیت‌های تنش زا؛
3. مقابله نیازمند تلاش فرد برای مواجهه با استرس است.

در تعریف دیگری که لازاروس(۱۹۸۲) از مقابله ارائه می‌دهد، آن را تلاش‌هایی معرفی می‌کند که برای مهار(شامل تسلط، تحمل، کاهش دادن یا به حداقل رساندن) تعارض‌ها و خواسته‌های درونی و محیطی که فراتر از منابع شخص اند، صورت می‌پذیرد.

بنابر این تعریف مقابله شامل سازش یافتگی با موارد معمولی و مادی نمی‌شود، در عین حال علاوه بر آنکه اشاره به بعد کنشی و حل مسئله مقابله دارد، تنظیم پاسخ‌های هیجانی را نیز مد نظر قرار داده است. شفر(۱۹۸۲) نیز مقابله را پاسخ سازش یافته جسم و روان در مقابل موقعیت‌های استرس زا تعریف می‌کند.

شفر با توجه به آنکه مقابله بتواند استرس را کاهش دهد، حذف کند یا از بین ببرد، یا حتی یک GAS کامل را قبل از آنکه به ارگانیسم صدمه‌ای وارد آید تبدیل به یک مدار کوتاه کند، تحت عنوان مقابله‌های موثر و نا موثر طبقه بندی می‌کند(خدایاری فرد و پرند، ۱۳۹۰، ص۳۱).